ATB op de scholen in Auroville
Awareness Through the BodyAwareness Through the Body als vast onderdeel in het curriculum? Twee uur per week… 14 jaar lang?
In Auroville gebeurt dit al dertig jaar. Lees hieronder over ATB op een aantal scholen:
ATB in de onderbouw
Zo’n zestig kinderen (3,5-6 jaar) op twee kleuterscholen, Centre Field en Nandanam Kindergarten, krijgen wekelijks een ATB les aangeboden.
Het is rond negen uur als we bij de Kindergarten aankomen. Een school vol speelse en dynamische kleuters! Eén van de kinderen ziet ons en rent met een grote glimlach op ons af om een knuffel te geven. Meteen daarna sprint hij weer weg en roept opgetogen naar de andere kinderen: “Er is ATB vandaag!!!”
Als we de ruimte ingericht hebben, halen we de kinderen op in hun eigen klaslokaal. Ze wachten ons al op, zittend in een kring en reuze nieuwsgierig naar de manier waarop we vandaag naar de zaal zullen gaan: reizen we per trein, of met het vliegtuig, of als een enorme slang…?
Eenmaal in de zaal aangekomen, begint de les. Een verrassing, een bijzonder voorwerp, een poppendier, een verhaal, of een nieuw spel wekt de belangstelling van de kinderen en magnetiseert hun aandacht. Zo reiken we al spelend, oefeningen aan die bijdragen aan hun ontwikkeling. Oefeningen die verwondering oproepen. Activiteiten die, op deze leeftijd zo unieke, ‘magic’ uitnodigen.
Het tempo van de les is vlot; de intensiteit en betrokkenheid bij de activiteit is hoog. De ene activiteit volgt de andere snel op. Zodra de belangstelling afneemt, komt de begeleider met een nieuwe truc, of het nu goochelen is of een spel is. Er ontstaat direct weer een nieuwe golf van plezier en betrokkenheid in de groep. Afhankelijk van de leeftijd van de kinderen gaat de les zo’n 30 tot 50 minuten door.
We eindigen door allemaal een pauze te nemen en te ontspannen op “een strand”, of te slapen op een “reuzen kussen”…, of ons voor te stellen dat onze buik een kleurige ballon wordt… of door in schelpen te veranderen, we liggen op de bodem van de zee,…. Kies wat passend is en wat hen helpt om even van een pauze te genieten voordat ze terug naar hun klas gaan. Als de les voorbij is en ze terug gaan naar hun eigen lokaal, vergeten ze nooit om ons gedag te zeggen: “Tot volgende week!”
Transition school
Transition School is een basis en voortgezette school met 160 kinderen van 7 tot 14 jaar. Zij krijgen twee keer per week een uur ATB – les in hun eigen (jaar) groep.
Voorbeeld van een thema
Grade 5th-8th
Aan het begin van het schooljaar leek het een goed idee om de groepsdynamiek te observeren en besloten we onze aandacht te richten op activiteiten die eerlijkheid zouden bevorderen (zowel eerlijk zijn tegenover jezelf, als de onderlinge eerlijkheid van de groep tegenover elkaar) en op deze manier het bewustzijn te ontwikkelen over de onderlinge interacties. Het thema werd “ik en de groep” .
We kozen ervoor deze doelstelling aan te pakken via coöperatieve spelen en een activiteit die in dit verband bijzonder nuttig is: ‘stokken’.
Het belangrijkste onderdeel van de coöperatieve spelen is het eind van het spel: het uitwisselen van ervaringen. Gezamenlijk observeren en evalueren we wat werkte en wat niet werkte en vooral wat we ervan kunnen leren voor een volgende keer. Ook tijdens de activiteit kunnen er momenten ontstaan waarop we het spel stilleggen. Dat doen we op die momenten dat de dynamiek van de groep vertroebeld raakt, zonder dat de kinderen het beseffen.
Dit draagt ertoe bij dat kinderen leren om op een effectieve en respectvolle manier met elkaar te praten. Door de nadruk te leggen op eerlijkheid en goede wil, helpen we hen om veel voorkomende gewoonten te overwinnen. Gewoonten zoals: verwijten maken, tegen elkaar schreeuwen, niet naar elkaar luisteren, niet durven praten of het loslaten van het zeggen van iets legitiems omdat men zich niet gehoord voelt, angst om bepaalde leden van de groep te confronteren, zich niet bekommeren om de groep, enz.
‘Stokken’ is een bijzonder nuttige activiteit om de groepsdynamiek te verbeteren. Het is een groepsoefening waarbij mensen tegelijk stokken gooien en vangen. Het is bijzonder veeleisend en dwingt elk lid van de groep om helemaal aanwezig te zijn en te reageren op wat er in de groep gebeurt. Na er ongeveer een maand mee gewerkt te hebben vond er een belangrijke verandering in de groep plaats. De kinderen voelden zich geïntegreerd in de groep. Zij zorgden voor de groep en een ieder voelde ook dat de groep voor hen zorgde.
Een 13-jarig meisje verwoordde het in een feedback ronde aan het eind van een les:” In het begin gaven mensen elkaar de schuld als er een stok viel, werden boos, of klaagden. Als er tegenwoordig een stok valt zeggen mensen sorry en vragen wat ze beter kunnen doen.” “We leren samen te werken!”
Deepanam school
Deepanam is een kleinere lagere en middelbare school met ongeveer 60 kinderen in de leeftijd van 7 tot 14 jaar. De school heeft de kinderen over vier groepen verdeeld.
Op deze school werken we met gemengde leeftijdsgroepen. Dit biedt volop mogelijkheden om te werken aan bepaalde aspecten die we graag bij de kinderen willen ontwikkelen, zodat ze harmonieus samen in de klas kunnen zitten.
Om dit doel te bereiken gebruiken we verschillende soorten oefeningen: coöperatieve spelletjes om geduld te leren, respect voor elkaars tempo en aanvaarding van hun verschillen; aandachts- en concentratie-activiteiten om hen te helpen in contact te komen met hun innerlijke kern; ontspanningsoefeningen in tweetallen en ademhalingsoefeningen zodat ze leren los te laten en zich te centreren.
Soms geven we een les waarin ruimte wordt geboden om te delen en begeleiding te krijgen over onderwerpen waarvan we vinden dat ze belangrijk zijn om over te praten.
Eén van de activiteiten die we doen is een concentratie-les waarbij we de kinderen vragen hun aandacht te richten op de vlam van een kaars die in het midden van een bord is ‘geplakt.’ Zonder te spreken bewegen zij zich door de ruimte, zonder dat de kaarsvlam flakkert. De kinderen verdelen hun aandacht tussen deze opdracht en het waarnemen van het effect dat de oefening in hun ‘zijn’ heeft. We eindigen deze sessie door met elkaar de kaarsen uit te wisselen, terwijl ze hierbij in elkaars ogen kijken.
The following feedback is from two different 8 year old children:
“Ik heb me nog nooit zoals nu gevoeld; ik voelde dat ik niet alleen was, maar we waren ‘samen’…”.
“Ik kan niet goed opschieten met X, maar vandaag toen we de kaars uitwisselden was het zo fijn, we waren als beste vrienden.”